Affinity


 
IndexPortalKalenderFAQZoekenGebruikerslijstGebruikersgroepenRegistrerenInloggen

Deel | 
 

 Irritation level is rising. [OPEN]

Ga naar beneden 
AuteurBericht
Natsuki

avatar

Aantal berichten : 91
Registratiedatum : 11-04-12

Passport
Element: Vuur
Ras: Halfelf
Partner: ~

BerichtOnderwerp: Irritation level is rising. [OPEN]   vr apr 13, 2012 4:59 am

Zijn blik gleed naar links, terwijl zijn houding, en dus ook de stand van zijn gezicht geheel hetzelfde bleef. Een zucht gleed van zijn lippen. Wat was het met al die blije en optimistische mensen hier. Allemaal enorm hyper. Wanneer gingen ze eens rustig doen en serieus aan hun opleiding als drakenridder werken? Oké, dat was ook niet geheel eerlijk, ze waren serieus in hun opleiding, maar voor Natsuki zijn doen gewoon veel te hyper. Met één hand klapte hij het boek in zijn hand dicht, om op te staan, en weg te lopen. Een wind, die hier altijd wel waaide, deed zijn haren door elkaar vliegen. Waardoor deze helemaal in de war vlogen. Nog één van de dingen die hem ergerden gewoon omdat het gevoel altijd zo irritant was als je haar opeens anders lag. Naar zijn idee had de academy beter ergens anders opgestart. Hij wist wel dat dit de meest logische plaats was om de academy te plaatsen. Mar hij vond het gewoon irritant. Zo simpel was het. Natsuki was niet bepaald het vrolijke type dat zijn maar deed wat er in hem op kwam. Simpel genoeg omdat hij besloten had dat hij die risico’s niet kon nemen, als hij zich wou bewijzen, moest hij laten zien wat hij kon. En op deze manier ging hem dat het beste af. Afkeurend schudde hij zijn hoofd toen er een jongen heel Mongolisch begon te schreeuwen Van het hyper zijn, en de domheid waarschijnlijk ook. Rustig liep hij richting de stallen, een plek waar de rust hopelijk wel ebwaard was gebleven. Het was volgens hem namelijk niet zo sim om in de buurt van draken hyper of gek te doen. Dan werden de draken ook helemaal hyped up. Hopelijk waren de mensen hier wel zo slim om dat te weten. Hij zou even rustig bij de stal van Takeshi gaan zitten. De draak was een bom van energie, maar toch was het majestueuze dier rustig genoeg. In de arena kon hij zijn energie kwijt, en in de stal bleef het dier dus rustig. Rustig liep hij verder, terwijl hij het irritante geluid probeerde te blokkeren.

Bij de stallen was alles rustig, de mensen hier waren in stilte bezig met wat ze deden, en het enigste geluid wat te horen was waren voetstappen van mensen, af en toe een kuchje, en zo nu en dan de draken die geluid maakten. Voor de rest was het precies zoals hij verwacht had, stil en rustig. Hij liep richting de stal van Takeshi, om deze binnen te gaan. De draak keek even op, om te zien wie het was, maar bij het zien van Natsuki vond de draak het al weer goed. Natsuki glimlachte kort en liet zijn hand over de neus van het grote dier glijden. De neus was het enigste gladde gedeelte, ook weer niet zacht, maar gewoon glad. De rest bestond uit harde schubben die het dier beschermden tegen van alles gevaarlijks. Hij draaide zich om, en ging tegen de staldeur aanzitten. Hierna pakte hij het boek en klapte het open op de pagina waar hij gebleven was. Het was geen leesboek, nee, het was een informatief boek. ‘Totale controle over vuren.’ Heette het, of iets in die zin. En hij kon het wel gebruiken. Want hij had nog wel eens de neigingen om te flippen als iets hem niet lukte, en dan, ja, als je geen brandwonden wou, dan zou je beter uit zijn buurt blijven op die momenten. Rustig sloeg hij de pagina om, waarna hij weer wou beginnen met lezen. Maar een rommelig, irritant, en onrustig geluid liet hem opkijken. Hij klapte het boek dicht, en keek over de rand van de stal, om te zien hoe iemand daar wat hyper stond te doen in de stallen. Vaagjes keek hij naar de persoon, maar deze kreeg hem ook in de gaten. Hij stond volledig op, en zag hoe de persoon vrolijk naar hem toe kwam wandelen, té vrolijk.

*Liefst eeen stuiterig, hyper persoontje waar hij zich aan kan ergeren.*

_________________
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Kenteq

avatar

Aantal berichten : 110
Registratiedatum : 14-04-12
Leeftijd : 20
Woonplaats : Le kakkerlak

Passport
Element: Water
Ras: Halfelf
Partner: >>My heart is sick of being in chains"

BerichtOnderwerp: Re: Irritation level is rising. [OPEN]   za apr 14, 2012 8:45 pm

Een eerste stap.. Een tweede stap.. Een derde stap.. Aarzelend en op haar hoede liep ze naar de stallen toe. Well, lopen.. Het was eerder schuivelen. Het meisje zuchtte, maar liep toch door. Ze was als de dood voor de draken die er in de stallen huisde, maar moest haar angst toch overwinnen wilde ze later een goede drakenridder worden. Alhoewel, ze had er nooit voor gekozen om naar de academy te gaan. Het was gewoon zo dat haar ouders drakenridders waren geweest en dat zei het nu ook zou moeten worden. Dat hadden ouderslief al een tijd geleden besloten. Ook nu ze er niet meer waren, had ze geen keus. Met grotere en snellere passen liep het meisje door. Ze moest zich niet zo aanstellen, hieldt ze zichzelf voor. "Binnenkort zal je een eigen draak hebben waar je niet bang voor mag zijn. Dus stel je niet zo aan!" Mopelde ze tegen zichzelf. Haar paarse, lange en bovendien stijle haar wapperde zachtjes om haar heen. Haar pony stopte vlak boven haar paarse ogen, maar hij begon steeds langer te worden en het zou niet lang meer duren voordat hij op de lengte van haar neus was. Toch weigerde ze het te knippen, het was haar haar en van niemand anders. De geur van de stallen drong haar neus binnen. Ze was er. Beduust stak Kenteq haar hoofd naar binnen en verkende de omgeving. Precies op dat moment stak één van de drak zijn kop uit zijn stal en keek haar met zijn bloeddoorlopen ogen aan. De ogen van het meisje werden meteen groot en ze schilde. Geschrokken viel ze achterover. Al snel probeerde ze op te staan en beende ze met grootte passen weg van het monster. Nee, het ging haar toch eventjes te ver.
Toen Kenteq bij een boom aankwam vlakbij een rustig veldje liet ze zich ertegenaan zakken. Waarom probeerde ze toch altijd weer dichtbij die wezens te komen? Ze zuchtte en liet haar hand over het koele hout gleiden. Haar ogen sloot ze een seconde waarna ze ze weer opende en haar blik op de lucht boven haar vestigde. Een paar wolkjes dreven voorbij en weerspiegelde de rust hier. Kenteq veegde een lok haar achter haar oor en stond weer op, dit keer meer vastberaden dan ooit. Haar sippe blik maakte plaats voor een vastberaden uitdrikking, vergezeld met een vrolijke glimlach. Zo snel liet ze zich niet klein krijgen. Ze kon de gebeurtenis wat betreft haar ouders niet haar leven lat bepalen. Ze zou een drakenridder worden, hoe dan ook. En daarvoor moest ze haar angst voor draken overwinnen. Kenteq zette zich af op de boom en liep terug richting de stallen. Dit keer niet aarzelend en beduust, maar gewoon met een vlotte pas erin. Yeah, ze zou zich niet weg laten jagen door één of andere draak. Ze zou winnen.
Toen de stallen steeds dichterbij kwamen begon het paarharige meisje weer te tweivelen. Was dit wel zo'n goed idee? Angstig liep ze de stallen binnen en keek ze rond. Niks engs te bekennen. De draken zaten veilig opgesloten in hun stal en zouden niks kunnen uitrichten tegen haar. Een glimlachje speelde er om haar lippen: Ze was binnen. Huppelend liep ze wat verder naar binnen en liep ze naar lang de stallen van verschillende draken. Toen er een draak met cyaan kleurige schubben haar kop onverwachts uit haar stal stak schrok Kenteq zich opnieuw dood. Een klein gilletje ontsnapte haar. Om het nog erger te maken snoof het beest angstaanjagend. Haar ogen werden groot en snel probeerde ze een uitweg te zoeken uit deze hel. Toen ze met grote, snelle passen de benen wilden nemen struikelde ze nogmaals. Ze kreunde van de pijn en voelde er enkele blikken op haar gericht waren. Zo ook die van een blonde jongen met warrig haar. Hij had zijn boek dichtgeklapt en keek met een heumurige blik haar kant op. Kenteq zette een waterige glimlach op en liep met snelle, sierlijke passen de richting van de persoon op. "Welk boek lees je?" Zei Kenteq ietwat te enhousiast. Niet dat het haar heel erg veel boeide, maar bij hem zijn was beter dan helemaal alleen in een stal vol draken. Met haar rechterhand griste ze snel het boek uit zijn hand en keek naar de kaft. Het was een boek over het element vuur. Ze stak haar arm naar hem uit om het boek aan hem terug te geven. "So, je element is vuur?" Vroeg Kenteq zonder enige reden. Ze had eigenlijk geen idee waarom ze überhaupt zijn richting in was gekomen. Ze deed het gewoon.

_________________
Kizuato tsuyoku nazoru youshanai aki ga kitte
Suzushii yubi temaneku mama ni
The unforgiving autumn, which forcefully traces my scars, comes
While your cool fingers still beckon me
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Natsuki

avatar

Aantal berichten : 91
Registratiedatum : 11-04-12

Passport
Element: Vuur
Ras: Halfelf
Partner: ~

BerichtOnderwerp: Re: Irritation level is rising. [OPEN]   zo apr 15, 2012 4:41 am

Wat was het met deze academy? Hij had er echt op gehoopt hier in de stallen wat rust te vinden, maar hij was gedoemd om in die onrust te blijven leven. Een zucht gleed van zijn lippen, misschien was het slimmer geweest om niet op te kijken, maar daarvoor was het nu al te laat. Het meisje kwam op hem af en zijn geïrriteerde blik werd nog erger. Het maakte hem niks uit als ze zou merken dat hij wou dat ze ergens anders heen ging, en het maakte hem ook helemaal niks uit als ze zo’n meisje was wat daarvan zou gaan huilen. Dan had ze maar niet zo irritant moeten doen. Ja, het was misschien niet eerlijk van hem om zo over het meisje te denken, maar hij deed het toch. Voor hem was ze irritant, en irritant was niet serieus, vond hij. En dat haatte hij. "Welk boek lees je?" klonk het enthousiast, té enthousiast naar zijn zin. ‘Een boek over misdaad bestrijdende pony’s.’ zei hij sarcastisch. Waarom moest hij altijd zo’n saai persoon zijn dat niet tegen hyperheid en enthousiasme kon? Het boek werd uit zijn handen gegrepen en hij keek het meisje even verbaasd aan. Gelukkig kreeg hij het boek al snel terug. Hij ademde eens diep in en uit, om het boek aan et pakken. ‘Het is niet erg beleefd om zomaar iets uit iemands handen te gristen.’ Zei hij, verassend rustig. ‘En alsjeblieft, doe rustiger, ik kan niet tegen drukte, en draken hebben nog steeds een eigen wil, laat je hun schrikken en ze kunnen flippen.’ Zei hij, niet met de bedoeling om haar bang te maken of zo, maar gewoon, dat ze er op zou letten. ‘Dus rustig aan.’ Zei hij nog, om haar aan te kijken. Hij zou nu vast weer over komen als een saai persoon dat niet gaf om wat anderen dachten van hem. Dat eerste klopte nog wel, maar dat tweede, dat was totaal fout. Hij gaf er juist enorm veel om wat anderen van hem dachten. Hij wou niet dat ze gingen denken dat hij niks kon, zoals men vroeger over hem dacht. En ergens was hij nog steeds bang dat iedereen om hem heen er nu ook zo over dacht. Misschien haatte hij al die vrolijkheid en blijdschap wel omdat hij zelf nooit had geweten hoe dat was. Heel zijn leven had hij enorm hard zijn best moeten doen om ervoor te zorgen dat mensen hem mochten, en niet dachten dat hij niks kon. En zelfs toen lukte het niet. Hij schoof die gedachte weg en keek kort naar het boek in zijn handen. Ergens vond hij zichzelf echt een probleemkind, hij werd kwaad, nee woedend als iets hem niet lukte, was soms echt een hufter, en bijna niks maakte hem uit. Een zuchtje gleed over zijn lippen..
‘Ik ben Natsuki Shinomiya.’ Zei hij, waarom wist hij niet, iets zette hem aan tot deze woorden. Veel had ze er waarschijnlijk niet aan, maar misschien vond ze het fijn om zijn naam te weten. Een snuivend geluid liet hem achter zich kijken. Waar de grote draak stond. Takeshi zette een stap naar voren en keek naar het meisje. De draak, bedekt met schubben, zo sterk dat er moeilijk iets doorging, vond het waarschijnlijk ook niet leuk dat zijn rust verstoord werd. Natsuki richtte zijn blik op Takeshi, en keek toen weer naar het meisje. ‘En dit is Takeshi.’ Zei hij.

*De meest slechte post ooit, poep*

_________________
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Kenteq

avatar

Aantal berichten : 110
Registratiedatum : 14-04-12
Leeftijd : 20
Woonplaats : Le kakkerlak

Passport
Element: Water
Ras: Halfelf
Partner: >>My heart is sick of being in chains"

BerichtOnderwerp: Re: Irritation level is rising. [OPEN]   zo apr 15, 2012 5:26 am

Well, de jongen was dus precies zoals zijn uiterlijk vertelde. Sarcastisch, vervelend, irritant. De drie eigenschappen waar Kenteq dus echt niet mee om kon gaan. Een zucht ontsnapte er uit haar mond toen hij een lullige opmerking maakte. Hallo, ze vroeg alleen maar welk boek hij las. Deze eerste woorden maakten niet echt een goede eerste indruk op haar. Ze hieldt niet van de sarcastische personen die zonder te aarzelen dingen zeiden en dan andere kwetsten. Nee, dat was gewoonweg irritant. Even haalde Kenteq haar rechterhand door haar warrige, lange, paarse haar. Misschien moest ze het binnenkort toch echt overwegen om het te knippen. Toen vestigde ze haar blik weer op de blonde jongen. Hij leek verbaasd te kijken toen ze het boek uit zijn handen gristte. Reageren op wat ze zei deed hij echter niet. De persoon leek moeite te hebben met rustig blijven, dat was te merken aan de manier waarop hij had boek van haar terugnam. "Het is niet erg beleefd om zomaar iets uit iemands handen te gristen." Kenteq zette een beleefde glimlach op en keek de jongen aan. "Dat is nog geen reden om het niet te doen," zei ze met een zachte, zoete stem. Het verbaasde haar dat de jongen zo rustig bleef. Eigenlijk had ze verwacht dat hij zo zou flippen dat hij vrijwel meteen het boek weer uit haar handen zou grissen. Ze kon het wel waarderen, dat hij zo rustig bleef. Voor de tweede keer haalde ze een hand door haar warrige haarbos heen. Ja, het werdt toch echt wel tijd het binnenkort te knippen. Niet denkend aan de draken die er allemaal om haar heen waren luisterde ze naar wat hij verder nog te zeggen had. "En alsjeblieft, doe rustiger, ik kan niet tegen drukte, en draken hebben nog steeds een eigen wil, laat je hun schrikken en ze kunnen flippen." Kenteq's ogen werden groot. Ze had er niet aan gedacht dat de draken hier door konden slaan wanneer ze te druk bezig was. "Dus rustig aan," sloot de blonde jongen af. Kenteq's ogen werden nog groter en ze keek zenuwachtig om zich heen. Soms had ze nou eenmaal een moment waarin ze een beetje hyper was, en helaas was dit zo'n moment. Misschien moest ze maar gewoon weggaan. Ze had geen zin vertrapt te worden door een van die wezens. "Sorry, ik wist niet dat je niet tegen drukte kon. Ik zal proberen rustiger aan te doen," zei ze zoet. Haar handen zaten op haar rug gevouwen en fromelde zenuwachtig om elkaar heen. Damn, damn, damn. Ze was doodsbang. Hoe kon ze ooit een fatsoenlijke drakenridder worden als ze zo als de dood was voor draken? Ze zuchtte en keek vluchtig naar links en snel weer naar rechts. Ze wilde hier niet zijn. Ze wilde geen drakenridder worden. Nog steeds angstig en zenuwachtig streek ze met haar handen zachtjes de vouwen uit haar rokje. Het was een wit met roodje ruidjesrokje. Het kwam tot net boven haar knieeën. Daarboven droeg ze een shirt met kant aan de zijkant. "Ik ben Natsuki Shinomiya," stelde de blonde jongen zich voor. Natsuki Shinomiya.. Kenteq zuchtte en bedacht zich dat zei zichzelf natuurlijk ook zou moeten voorstellen. Hopelijk herkende hij haar naam niet. Al met al kwam ze toch nog uit een rijke en belangrijke familie. "Kenteq Demon," fluisterde ze, stiekem hopend dat hij haar niet helemaal verstaan had. Toen er opeens een grote draak naar voren stapte werden Kenteq's ogen groter dan ooit. Ze begon lichtelijk te rillen en ondrukte de sterke drang om de bene te nemen. Het beest snoof angstaanjagend. "En dit is Takeshi," stelde Natsuki de draak voor. Blijkbaar was het zijn draak. Kenteq begon nog erger te rillen en haar ogen werden nog groter. "Ik hoop niet dat hij net zoals jij niet tegen drukte kan," zei ze met een waterig glimlachje. Haar binnenste gilde het uit en ze was doodbang. Nog nooit was ze zo dichtbij een draak geweest. En ze moest toegeven: Het was geen prettige ervaring.

OOC: Le fail >_<

_________________
Kizuato tsuyoku nazoru youshanai aki ga kitte
Suzushii yubi temaneku mama ni
The unforgiving autumn, which forcefully traces my scars, comes
While your cool fingers still beckon me
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Natsuki

avatar

Aantal berichten : 91
Registratiedatum : 11-04-12

Passport
Element: Vuur
Ras: Halfelf
Partner: ~

BerichtOnderwerp: Re: Irritation level is rising. [OPEN]   do apr 19, 2012 6:10 am

Het was moeilijk voor hem om rustig en kalm te blijven. Hij had misschien een soort van agressieprobleem, want hij was ook niet bang te vechten als mensen hem uitdaagden. Of as mensen hem maar bleven irriteren, dan durfde hij ook wel wat klappen uit te delen. En daarom bleef hij nu zo rustig mogelijk, want hij zag in dat het anders misschien fout ging aflopen. "Dat is nog geen reden om het niet te doen," een kort lachje verliet zijn mond, lichtelijk spottend, maar niet erg beledigend bedoeld of zo. ‘Mensen kunnen daar kwaad van worden, en we willen geen problemen, toch?’ vroeg hij. Met mensen bedoelde hij zichzelf grotendeels. Als hij zichzelf niet had ingehouden was hij al helemaal geflipt doordat ze het boek uit zijn handen gegrist had. Maar hij moest zijn best doen, dus dat deed hij ook. Zoals altijd. Je best doen je hele leven was voor hem normaal. Hij werd niet positief gemotiveerd door anderen, maar juist negatief, waardoor hij nog harder zijn best was gaan doen. Niet dat het veel had uitgemaakt. Het was waarschijnlijk iets aan hem wat mensen niet graag hadden. Misschien was het wel het feit dat hij niks kon, dat hij altijd mensen teleurstelde, tenminste, zo zag hij het. Of het was gewoon alles aan hem. Zijn negatieve manier van spreken, zijn altijd té serieuze, afkeurende houding, en zijn imperfecties. Voor het korte moment dat hij nadacht waren zijn groene ogen starend lichtjes naar de grond gericht. Zodat zijn blik niet zichtbaar was, hij deed dit weliswaar onbewust. Maar er kwam iets in zijn ogen dat anders was dan mensen normaal te zien kregen van hem, iets zachts, iets dat mensen niet te zien mochten krijgen van hem. Hij knikte kort bij haar woorden, gelukkig. Het meisje leek zich niet echt op haar gemak te voelen, en hij wist nu niet of dat aan hem lag of aan iets anders. Maar hij was ook heel slecht in weten wat er met mensen aan de hand was. Zelfs in gewoon contact met mensen was hij al minder. Weten wat er in mensen hun hoofden omging was een raadsel voor hem. Ook al waren sommige dingen heel duidelijk voor andere mensen. ‘Ik ga geen woedeaanval krijgen of zo.’ Zei hij, toen hij zag dat het meisje nog zenuwachtiger werd. Hoewel het daar waarschijnlijk niet aan lag. Maar de echte reden kwam gewoon niet in zijn hoofd op. Af en toe waren mensen ook wel een beetje bang van hem, dat vanwege het feit dat hij zo nu en dan heel nors over kon komen. En hij was ook net zoals deo, als je het zo zou kunnen zeggen, lichtjes ontvlambaar. Zo was het soms ook te zien aan hem. Vaak stond hij op het punt op uit te flippen, maar kon hij zich nog net inhouden. ‘Kenteq Demon.’ Hoorde hij. Hij knikte en dacht even na. Misschien zou iemand anders het wel meteen weten bij die naam, maar hem zei het niets. Waarschijnlijk omdat hij niet veel belang hechtte aan dat soort dingen. Hij zag hoe Kenteq haar ogen groter werden, en ze nog meer begon te rillen. Hij trok één wenkbrauw lichtjes op, opende de staldeur, liep de stal uit, en sloot deze weer. ‘Gaat het wel?’ vroeg hij. Hij vermeed het contact met mensen meestal, en vroeg dus ook bijna nooit zelf dingen aan mensen. Maar ze keek alsof er een of andere moordenaar achter hem stond.

_________________
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Gesponsorde inhoud




BerichtOnderwerp: Re: Irritation level is rising. [OPEN]   

Terug naar boven Ga naar beneden
 
Irritation level is rising. [OPEN]
Terug naar boven 
Pagina 1 van 1
 Soortgelijke onderwerpen
-
» Open - Demons run when a good man goes to war.
» Open - Let's take a break.
» Destination unkown. [open]
» Opening Halloweenparty! [open voor iedereen]
» Carry you home {open}

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Affinity :: Affinity :: Noord :: Bos :: Salazar :: Academy :: Stallen-
Ga naar: